Atonement (2007) - Ocr fps 23.976, runtime
อังกฤษ 1935
จบบริบูรณ์
"อาราเบลล่า อาญารัก" โดย ไบรโอนี่ ทาลลิส
เสียเวลา
- บทละครเสร็จแล้ว - เก่งนี่
เห็นแม่หนูมั้ย
คงอยู่ห้องรับแขกมั้งคะ
วันนี้คงไม่มาเกะกะกวนใจเรานะคุณไบรโอนี่
เราต้องเตรียมอาหารค่ำรับแขกเป็นสิบ
- ไงยัยหนู จะแสดงละครคืนนี้เหรอ - แล้วใครบอก
ข่าวลือจ้ะ
- แล้วมาดูมั้ยล่ะ - มันคงไม่เหมาะมั้ง
เอามาให้อ่านดีกว่า
บทละครของเธอเข้าเล่มสวยเลยนี่
- ชั้นเก็บไว้หมด - ยังไงก็อยากให้มาดู
- ขอชั้นดูก่อน - ขอตัวก่อน
แม่คะ ช่วยหน่อย
เยี่ยมยอดจ้ะ เยี่ยมยอดมากลูก บทละครแรก
เหรอคะแม่ แม่ว่าลีอองจะชอบมั้ย
ต้องชอบอยู่แล้ว
"อาราเบลล่า อาญารัก" โดย ไบรโอนี่ ทาลลิส
- ซี - อะไร
ถ้าเป็นคนอื่นได้ จะเป็นยังไงนะ
คงดีขึ้นมั้ง
- ชั้นกังวลเรื่องละคร - มันคงต้องเริดไปเลย
มีเวลาซ้อมแค่ช่วงบ่ายเท่านั้น ถ้าคู่แฝดห่วยล่ะ
เอาใจคู่นั้นไว้ เธอจะรู้สึกยังไง
ถ้าแม่หนีตามผู้ประกาศข่าววิทยุไปแบบนั้น
ชั้นน่าจะแต่งนิยายให้ลีออง
ถ้าแต่งนิยาย แค่พูดคำว่าปราสาทขึ้นมา
เราก็เห็นภาพหอคอยและผืนป่าที่อยู่เบื้องล่าง
แต่ละครมัน...
มันต้องพึ่งนักแสดง
- อื้อ ซี - อะไร
ทำไมพี่ไม่คุยกับร็อบบี้แล้วล่ะ
ยังคุย แค่ช่วงนี้ต่างคนต่างมีเพื่อน
- ไม่แสดงไม่ได้เหรอ - ทำไมต้องแสดง
- เพื่อต้อนรับลีอองพี่ชายชั้นเอง - ชั้นเกลียดละคร
- เหมือนกันเลย - ทำไมถึงเกลียด
- มันเป็นการเสแสร้ง - ถ้าไม่อยากเจ็บตัวพวกนายต้องเล่น
- ไม่งั้นชั้นจะฟ้อง - พี่ทำร้ายเราไม่ได้นะ
เราเป็นแขกของบ้านนี้ พ่อกับแม่สั่งให้ทำตัวยังไง
- ไงเพียโรห์ - ต้องฟังผู้ใหญ่
- แจ็คสัน ต้องฟังผู้ใหญ่ ถูกแล้ว - ต้องฟังผู้ใหญ่
ไบรโอนี่ เป็นละครเกี่ยวกับอะไร
ก็เรื่องของความรัก
เป็นสิ่งจรรโลงโลก แต่เราต้องมีสติ
- เธอคงรับบทอาราเบลล่า - ไม่จำเป็นหรอก
- ถ้างั้นชั้นเป็นเองได้มั้ย - โลล่าเคยเล่นละครโรงเรียน
ตกลงนะ เป็นสวรรค์ของชั้นในรอบหลายเดือนเลย
ก็ได้ ตกลง
สิ่งแรกที่ควรทำคืออ่านบท
ถ้าเธอเป็นอาราเบลล่า ชั้นขอเป็นผู้กำกับนะยะ
โทษทีย่ะ
เดี๋ยวจะซ้อมช่วงเบิกโรง
เบิกโรง
นี่เรื่องราวของอาราเบลล่าผู้หลงระเริง
เธอผู้หนีตามหนุ่มหล่อจากต่างแดน
พ่อแม่ต้องเสียใจที่เห็นลูกคนโต
ออกจากบ้านและย้ายไปอยู่อีสท์บอร์น
อะไร
- เปล่านี่ ดูไม่ได้เหรอ - ห้ามดูช่วงซ้อมใหญ่
ไว้ดูตอนแสดงค่ำคืนนี้
- ตอนนั้นต้องทำงาน - ช่วยไม่ได้แดนนี่
- ไปว่ายน้ำได้รึยัง - นะๆๆๆๆๆ
- ยังไม่ถึงเวลาไปว่ายน้ำ - ซีซิเลียไม่ว่าหรอก
ได้พักครึ่งชั่วโมง เราคงดีขึ้นเยอะ
ซีซิเลีย ซีซิเลีย!
ซีซิเลีย!
ซีซิเลีย ซีซิเลีย ระวัง! ขอเราไปว่ายน้ำซีซิเลีย
ไม่มีปัญหานี่ อย่าลงไปด้านลึก
ขอยาสูบจับกังมวนนึงซิ
- อากาศดีนะ - สำหรับชั้นร้อนเกินไป
- หนังสือสนุกมั้ย - ไม่เห็นสนุกเลย
ตอนท้ายสนุก
ชอบของฟีลดิ้ง
โรแมนติกกว่า
- รู้มั้ยวันนี้ลีอองจะกลับบ้าน - ได้ข่าวเหมือนกัน
จะพาเพื่อนมาคนหนึ่ง พอล มาร์แชล เศรษฐีช็อคโกแล็ต
- ดอกไม้ของเค้าเหรอ - ให้ไม่ได้รึไง
ลีอองว่าเค้าหล่อด้วย
อือฮึ
พ่อชั้นโทรมาเมื่อคืน เค้าว่าเธอจะเรียนต่อหมอเหรอ
- ใช่ คิดอยู่เหมือนกัน - ต้องทนเรียนอีกหกปี
- ไม่เรียนก็ไม่ได้เป็นหมอ - เธอขอทุนเรียนได้ใช่มั้ย
- เกียรตินิยมนี่ - ไม่อยากสอนหนังสือ
ชั้นจะคืนเงินให้พ่อเธอทั้งหมด
ชั้นไม่ได้หมายถึงเรื่องเงิน
- มา เดี๋ยวชั้นช่วย - ไม่ต้อง ทำเองได้
- ถือดอกไม้ ถือดอกไม้ - ไม่เป็นไร บอกว่าไม่ต้อง!
อีตาบ้า
รู้มั้ยนี่มรดกล้ำค่าที่สุดของตระกูล
ตอนนี้หมดค่าแล้ว
ระวัง!
ชั้นเอ่อ...
เฮ้ย ร็อบบี้
- เป็นไงวะ - สบายดี
เอาใจกันเข้าไปนะ
ซี
แม่ครับ
- ไปไหนกันหมด แดนนี่ - ไม่รู้ครับ
- คุณครับ - คอแห้งเป็นบ้า
- คุณครับ เอาสักแก้วมั้ย - ดีเลย
- วิสกี้นะ - เยี่ยม
- ลีออง - มานั่นแล้ว
โอ้คิดถึงจัง ชั้นอยู่ที่นี่เบื่อจะตาย
- อู้ น้องสาวชั้น ซีซิเลีย พอล มาร์แชล - ลีอองพูดถึงเป็นประจำ
- เช่นกันค่ะ - จะให้พักห้องไหน
ห้องสีน้ำเงิน แม่งีบอยู่เห็นบ่นว่าปวดไมเกรน
ก็แน่ล่ะ ร้อนแบบนี้
ห้องใหญ่ข้างห้องเลี้ยงเด็ก
แล้วพ่อค้างในเมืองเหรอ
คงงั้นมั้ง เห็นว่ามีเรื่องด่วนที่กระทรวง
อื้อ
- เราไม่เล่นละครแล้วเหรอ - ไม่เล่น
- ทำไม - ไม่ต้องถาม
ชั้นไม่ชอบที่นี่
เวลาออกสินค้าใหม่เราต้องเจอปัญหาเสมอ
การตลาดใหม่ บรรจุภัณฑ์ใหม่ รูปทรงใหม่
บางครั้งต้องปรับปรุงรสชาติใหม่ เทคโนโลยีใหม่หมด
โชคดีเราต้องตัดสินใจแค่ว่าจะใช้ชื่อเอโมดีมั้ย
อาร์มี่ เอโม อีกหน่อยจะติดปาก ส่งเอโมให้หน่อย
แหล่งข่าวเชื่อถือได้ในกระทรวง
เป็นรุ่นพี่ที่แฮโรว์ บอกว่ามีความเป็นไปได้
ที่จะบรรจุรวมเป็นยุทธภัณฑ์ของทหาร
ซึ่งหมายความว่าต้องเปิดโรงงานอย่างน้อยอีกสามแห่ง
หรือมากกว่านั้นหากต้องเกณฑ์ทหาร
ถ้าฮิตเลอร์ยังไม่เลิกกำแหง
ซึ่งมีความเป็นไปได้สูงเหมือนซื้อหุ้น
ของมาร์คแอนด์สเป็นเซอร์ ว่ามั้ยล่ะ
- แบบนั้นก็แย่ซิ - ผมทำค็อกเทลจากน้ำแข็งบด
รัมและช็อคโกแล็ตเหลว รสชาตินุ่มนวลมาก
- ตอนมาเจอใครรู้มั้ย - ร็อบบี้
- ชวนเค้ามาคืนนี้ด้วย - ลีอองอย่านะ
ร็อบบี้คนนี้ ลูกชายแม่บ้าน พ่อเค้าทิ้งลูกเมียไปยี่สิบปีก่อน
ได้ทุนเรียนตลอดช่วงมัธยม พ่อชั้นส่งเรียนต่อเคมบริดจ์
รุ่นราวคราวเดียวกับซี สามปีแล้ว ที่เธอไม่ยอมคุยกับเค้า
ไม่ให้ร่วมสังคมกับเพื่อนที่โรดีน
ใครมีบุหรี่บ้าง
เดี๋ยวนี้ทำอะไรอยู่ ปลูกผักปลูกดอกไม้มั้ง
ไม่รู้เหรอ เค้ามีแผนเรียนแพทย์นะ
พ่อเราตกลงให้เรียนด้วยเหรอ
พี่ช่วยไปที่บ้านบอกว่าคืนนี้เค้าไม่ต้องมา
ทำไม เธอสองคนมีอะไรกัน
จะบ้าเหรอ
- เมื่อไรจะกลับบ้าน - พักนึง
พ่อแม่หย่ากันเราก็อดกลับ
- ทำไมปากเสียแบบนี้ - ก็มันจริง
ห้ามใช้คำนี้อีกเด็ดขาดเข้าใจมั้ย
- ต่อไปจะทำยังไงดี - ชั้นถามตัวเองแบบนี้ประจำ
ชั้นชื่อพอล มาร์แชล คงต้องเป็นเอ่อ ญาติจากทางเหนือ
- ชื่ออะไรบ้าง - เพียโรห์
- แจ็คสัน - ชื่อเพราะนี่ ฮึ
- รู้จักพ่อแม่เราเหรอ - เคยอ่านข่าวที่ลงหนังสือพิมพ์
- อ่านข่าวพวกเค้าในแง่ไหน - ก็ไอ้เอ่อ ข่าวไร้สาระพวกนั้น
ไม่ควรเอาเรื่องแบบนี้มาพูดต่อหน้าเด็ก
ชั้นว่าพ่อแม่เธอเป็นคนดี
และที่แน่ๆ พวกท่านรักเธอและคิดถึงเธอตลอดเวลา
กางเกงสวยดีนะ
ตอนไปดูละครชั้นแวะซื้อที่ลิเบอร์ตี้
- ละครอะไร - แฮมเล็ต
โอ้ ใช่ "ทู บี ออร์ น็อท ทู บี"
รองเท้าคุณสวย
ดักเกอร์ ถนนเทิร์ล ร้านนี้ทำแบบไม้รูปเท้าเรา
เก็บไว้ถาวร
ท้องร้องแล้ว อาหารเย็นตอนไหน
เรื่องนี้ชั้นช่วยได้ ถ้าเดาถูกชั้นมีอาชีพอะไร
- คุณมีโรงงานช็อคโกแล็ต - รู้กันทั่วบ้านทั่วเมือง
งั้นแบบนั้นก็ไม่เรียกว่าเดาถูก
อีกหน่อยจะมีแบบนี้ในเป้หลังของทหารอังกฤษทุกคน
- เคลือบน้ำตาลไม่ให้ละลายง่าย - ทำไมให้ขนมทหารกินฟรี
เพราะพวกนี้ต้องต่อสู้เพื่อชาติ
พ่อเราว่ามันไม่เกิดสงครามหรอก
พ่อเธอผิดถนัด
- เราเรียกว่าอาร์มี่ เอโม - เอโม อมาส อแม็ท
ถูกต้อง
เบื่อจะตายทุกอย่างลงท้ายแต่โอ โปโลกับแอร์โร่ว์
- ทั้งอ็อกโซทั้งบริลโร่ - พูดแบบนี้คงไม่อยากได้
งั้นให้พี่สาวเธอดีกว่า
ต้องกัด
ต้องงับแรงๆ เลย
องค์หญิงตระหนักดีถึงความชั่วร้ายบิรสุทิธ์
แต่มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเอาชนะความรักอันใหญ่หลวง
ที่เธอมีต่อเซอร์โรมิวลัส
โดยสัญชาตญาณรู้ดีว่าไว้ใจผู้ชายผมแดงไม่ได้
ขณะที่ลูกน้องของเค้าดำน้ำ
งมหาจอกวิเศษ เซอร์โรมิวลัสเอามือถูหนวดงาม
เซอร์โรมิวลัสกับทหารสองนายขี่ม้าขึ้นเหนือ
มุ่งหน้าสู่ทะเลอันระยิบระยับ
มันเป็นลมช่วงปลายฤดูร้อน ด้วยความเก่งกล้า เค้าแสดงความห้าวหาญในคำพูด
แต่ไม่มีใครยั่งรู้ความมืดชั่วดำ
ที่แฝงอยู่ในใจเซอร์โรมิวลัส เทิร์นบูลล์ มันลุกขึ้นมาย่ำยีได้ทุกเมื่อ
เขาคือผู้ที่อันตรายที่สุดในโลก
ซีซิเลียที่รัก ชั้นเขียนมาขอโทษในความซุ่มซ่าม
และพฤติกรรมอันไม่น่าให้อภัย
ขอโทษด้วยถ้าหากชั้นทำตัวแปลกไปหน่อย
ในฝัน
ชั้นก้มลงจูบที่เนินสวรรค์ของเธอ
ซีซิเลียที่รัก ชั้นไม่ว่าเธอเลยถ้าหากจะโกรธ
ในการกระทำของชั้นตอนบ่าย
ที่จิรงคือ ชั้นรู้สึกเบลอและทำอะไรไม่ถูก เมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ
และสาเหตุคงไม่ใช่เพราะอากาศร้อน
ยกโทษให้ชั้นนะ
ร็อบบี้
ไปข้างนอกเหรอ
ครับ ลีอองชวนผมไปทานอาหารเย็นที่บ้าน
โอ้ มิน่าวันนี้แม่ต้องขัดเครื่องเงินตลอดทั้งบ่าย
ผมจะนึกถึงแม่ตอนเห็นหน้าตัวเองในเครื่องเงิน
ลูกช่างไม่เหมือนกับพ่อเลย ไม่เหมือนสักนิด
เพราะผมลูกแม่ สายแล้วครับ
เสื้อแขวนอยู่ข้างบน
- ลูก - ครับ
ไม่มีอะไร
ไบรโอนี่! เธอรึเปล่า
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
ช่วยอะไรชั้นหน่อยได้รึเปล่า
ฝากจดหมายฉบับนี้ให้ซีหน่อยซิ
- เอาไปส่งให้เอง ชั้นคงอดขำไม่ได้ - ก็ได้
ไบรโอนี่
ไบรโอนี่!
- อย่างเค้าคงเรียกได้ว่าโสดขนานแท้ - คงงั้น
คงจะหลงว่าตัวเองเป็นที่หมายปองของสาวๆ
ซึ่งพิลึก คนอะไรมีขนเต็มหูเลย
พนันว่าเค้าคงทำอะไรงี่เง่าให้พี่ปวดหัวทั้งปี
- ความจริงเค้าเป็นคนดีนะ - พี่ก็พูดแบบนี้กับทุกคน
- ลีออง - ไงจ๊ะน้องสาวของพี่
ชั้นเขียนบทละคร ชั้นจะเล่นละครให้พี่ดู
- "อาราเบลล่า อาญารัก" - ไว้ก่อนก็ได้
- ไม่ต้องเล่นคืนนี้ - ไม่ ไม่ได้นะ
- ไบรโอนี่ - เอางี้มั้ย เราสองคนดัดเสียงเก่งอยู่แล้ว
หลังอาหารเรามาอ่านบทกัน
- ไบรโอนี่ อ่านจดหมายฉบับนี้รึเปล่า - อ่าน เป็นความคิดวิเศษมากเลย
- ไบรโอนี่ - มาแล้วครับ ช็อคเทลของผม
ไม่ลองไม่ได้นะ
ไม่มีซองเหรอ
ชั้นขอเข้ามาได้มั้ย
นี่เป็นคืนที่แย่ที่สุดเลย
คู่แฝดคอยแกล้งชั้นทั้งวัน
แย่จังเลย
โดนบิดแขนเหรอ
ใช่แล้ว
พวกเค้าอยากกลับบ้าน และโทษว่าชั้นเป็นคนกักพวกเค้าไว้
โลล่า
ชั้นบอกความลับเธอได้มั้ย เป็นเรื่องแย่มากๆ เลย
บอกมาซิ
มีคำอะไรที่เธอคิดว่าเลวร้ายที่สุด
- เค้าวิปริตทางเพศ - ถูกแล้ว
- แล้วซีซิเลียจะทำยังไง - ไม่รู้ซิ
- เธอต้องแจ้งตำรวจ - ต้องแจ้งเหรอ
เค้าพูดว่าคิดเรื่องอย่างว่า ตลอดทั้งวัน
แค่เอาจดหมายนั่นให้ตำรวจดู
- สัญญานะอย่าบอกเรื่องนี้กับใคร - ชั้นสัญญา
ดี ถ้าเค้ารู้ ไม่แน่เค้าอาจทำอะไรบ้าๆ ขึ้นมา
จริงด้วย
ไปล้างหน้าล้างตา ชั้นก็ต้องเปลี่ยนชุด
อื้อ ขอบใจไบรโอนี่ เธอเข้มแข็ง
- มันคงไม่แย่เหมือนตอนเราเข้าตลาดใหม่ๆ - แต่มันก็แย่
ยังจำได้มั้ย
ซีซิเลีย
- มันเกิดผิดพลาด - ไบรโอนี่อ่านแล้ว
ชั้นขอโทษ ชั้นใส่ซองผิดฉบับ
ใช่
- ไม่ควรอ่านมัน - ไม่
แล้วฉบับไหนที่ชั้นควรได้อ่าน
ไม่รู้ซิ มันเป็นทางการ ไม่...
- เห็นภาพพจน์นัก - ใช่
ชั้นรู้สึกมานานแล้ว และเมื่อเช้าตรงน้ำพุ
ชั้นไม่เคยทำแบบนั้นมาก่อน
ชั้นเลยโกรธทั้งเธอ โกรธทั้งตัวเอง
เพราะนึกว่าเธอไปเรียนต่อแพทย์ ชั้นคงดีใจ
ไม่รู้ซิ ทำไมชั้นถึงไม่รู้ใจตัวเอง
มันช่างโง่มาก
เธอเข้าใจที่ชั้นพูดใช่มั้ย
เธอเข้าใจก่อนชั้นอีก
ร้องไห้ทำไม
เธอไม่รู้เหรอ
ชั้นรู้ว่าทำไม
ร็อบบี้
ซีซิเลีย
ชั้นรักเธอ
มีคนมา
ซีซิเลีย
จะเป็นพระคุณอย่างยิ่งถ้าผู้บริหารของเอโม โอ้ร็อบบี้
ผู้คนออกมานั่งทานอาหารกันข้างถนน
พ่อแม่เคยสอนเสมอ ว่าอากาศร้อนมักทำให้คนปล่อยเนื้อปล่อยตัว
ช่วงฤดูร้อนชั้นกับพี่สาวไม่เคยได้ออกจากบ้าน
พ่อกับแม่กลัวว่าจะเป็นการออกไปเดินยั่วคนในหมู่บ้าน
คิดว่าไงซี อากาศร้อนทำให้ปล่อยเนื้อปล่อยตัวมั้ย
- อะไรแค่นี้อายเหรอ - แค่อากาศมันร้อน
โลล่าเช็ดลิปสติก เธอยังเด็กยังเล็ก
แล้วน้องล่ะไบรโอนี่ วันนี้ทำผิดอะไรบ้าง
- ชั้นไม่ได้ทำผิด - มีใครเห็นคู่แฝดบ้าง
ผมเจอล่าสุด เห็นทั้งคู่หน้าหงิกหน้างอเลยครับ
- อย่าทำเป็นรู้ดี - ไบรโอนี่ ลูกเป็นอะไรไปนะ
- เมื่อก่อนไม่เคยเห็นเสียมารยาทแบบนี้ - คู่นี้แสบจะตาย
- ดูทำกับโลล่าซิคะ - ลูกพูดถึงอะไร
แจ็คสันกับเพียโรห์หยิกแขนเธอ เขียวเป็นปื้นเลยค่ะ
ดูเหมือนใช่ครับ ผมเป็นคนดึงออกมาเอง
ได้แผลเองเหมือนกัน
- คู่แฝดทำเหรอ โลล่า - ครับ เมื่อกี้ปล้ำฟัดกันนัวเนียเลย
ไม่เป็นอะไรมากใช่มั้ย โลล่า
ไปตามคู่นั้นมาหน่อยซิ ไบรโอนี่
บอกอาหารเย็นพร้อมแล้ว อย่าเสียมารยาท
- หนูต้องไปด้วยเหรอ - ไบรโอนี่ ถ้าขัดคำสั่งล่ะก็
ขึ้นห้องไปเลยนะ
ถึงผู้เกี่ยวข้อง
- จดหมายค่ะ - เอามานะ
- หนีออกจากบ้าน - ใครหนี
คู่แฝด
เราหนีออกจากบ้าน เพราะโลล่าใจร้ายกับเรา เราอยากกลับบ้าน
คืนนี้ไม่มีละคร
เราต้องจัดคณะออกค้นหา คงไปได้ไม่ไกลหรอก
ซี เธอไปกับพี่
เพียโรห์!
แจ็คสัน!
เด็กๆ!
แจ็คสัน!
เพียโรห์!
โลล่า เป็นอะไรมั้ย
ชั้นขอโทษ ชั้นเปล่า ชั้นขอโทษ
เมื่อกี้ใคร
ชั้นเห็นเค้า
- เหรอ ใช่เค้าใช่มั้ย - ใช่ เค้าเอง
โลล่าเมื่อกี้ใคร
ร็อบบี้ใช่มั้ย ร็อบบี้
- เธอเห็นเหรอ - อย่างเธอบอก เค้าวิปริตทางเพศ
เธอไม่รู้หรอกเกิดอะไรขึ้นก่อนอาหารค่ำ
ชั้นเห็นเค้าลวนลามพี่สาวชั้นในห้องสมุด
ถ้าชั้นไม่เข้าไปพี่สาวชั้นคงป่นปี้ไปกว่านี้
- เธอเห็นจริงๆ เหรอ - เห็นนะซิ เห็นเต็มตา
เค้ากดชั้นกับพื้น แล้วเอามือปิดตาชั้นไว้
- ชั้นก็เลยไม่เห็น ชั้นไม่เห็น - ฟังนะ ชั้นรู้จักเค้า
มาทั้งชีวิต และชั้นเห็นเค้า
แต่ชั้นยืนยันไม่ได้นะ
ชั้นทำได้ และจะทำ
แจ้งตำรวจ และโทรเรียกหมอมาด้วย
- ชู่ ไม่เป็นไรจ้ะ ไม่เป็นไรแล้ว - ร็อบบี้กลับรึยัง
ยังไม่เห็นเลย
หนูรู้ฝีมือใคร
- หนูเห็นเค้าเหรอ - ค่ะ หนูเห็นเค้า
- เหมือนเห็นชั้นตอนนี้ - หนูรู้ว่าเป็นเค้า
หนูรู้ว่าเป็นเค้า หรือหนูเห็นเค้า
- ค่ะ ใช่ค่ะ หนูเห็นเค้า - เห็นกับตานะ
ค่ะ หนูเห็นเค้า เห็นเค้ากับตาของหนูเอง
ดีแล้วจ้ะลูก
ให้ทานยานี้ตามขนาดจนหมดขวดนะครับ
พี่ชายกับชั้นพบสองคนนั้นตรงริมทะเลสาบ
คุณไม่เห็นใครอีกเหรอ
เป็นคุณชั้นคงไม่เชื่อทุกอย่างที่ไบรโอนี่บอกหรอก เธอเป็นเด็กเพ้อฝัน
ซีซิเลียที่รัก ในฝัน ชั้นก้มลงจูบที่เนินสวรรค์ของเธอ
ในความคิดชั้นได้ร่วมรักกับเธอตลอดทั้งวัน ลงชื่อ ร็อบบี้
ตอนออกไปค้นหา ผมไปบ้านพ่อครับ
- จริงนะสาบานได้ - ไปทำไม
เพื่อแจ้งข่าวเรื่องนี้
- หนูรู้ว่าไม่ควรเปิดอ่านค่ะ - ไม่ ลูกไม่ควร
แต่อย่างน้อยตอนนี้ลูกทำถูกแล้ว
สารวัตร มีคนมาที่บ้านครับ
- ขึ้นไปนอนได้แล้ว - แต่ว่า...
เดี๋ยวนี้ อ้า
ซีซิเลีย!
ไอ้พวกโกหก พวกโกหก โกหก ตอแหล โกหก โกหก โกหก โกหกกกกกกก
ตอนเหนือของฝรั่งเศส 4 ปี ต่อมา
ชั้นบอกไปเลย บอกมันว่าถ้าอยากนั่งดีดนิ้ว
รอให้ใครมายิงหัวก็ตามสบาย
ชั้นไม่เอาด้วยหรอก
ชู่ๆๆๆ
- มีใครอยู่มั้ย มีมั้ย - เดี๋ยวชั้นเอง
- คนอังกฤษ เบลเยี่ยม - อังกฤษ
- เรามีอะไรมาให้ - อะไร
มาไม้ไหนวะ
- มันบอกว่ามีอะไรมาให้ - ไม่เชื่อหรอก
เย็นก่อนครับ เรามีอาหารมาให้คุณ
มีขนมปังและน้ำตาล
มีไวน์ด้วย
- อังกฤษจงเจริญ - ฝรั่งเศสด้วย
เวรกรรม
พวกคุณมาทำอะไรที่นี่
เอ่อ... ตอนที่เราล่าถอย ตอนที่...
ตอนที่หน่วยเราเริ่มล่าถอย... ล่าถอยให้กับหน่วยแพนเซอร์
เอ่อ... พวกผมพลัดหลงออกจากหน่วย
งั้นข่าวที่อังกฤษล่าถอยก็เป็นจริง
ขอบคุณมาก
เราจะรีบไป ทันทีที่ฟ้าสาง
พวกเราต่อสู้มาหลายปี เสียชีวิตไปมากมาย
ตอนนี้เยอรมันก็บุกยึดฝรั่งเศสได้อีก
เราจะกลับมาอีก
จะขับไล่มันออกไป
ผมสัญญา
โชคดี
ถามจริงเถอะ
ทำไมคนอย่างนาย พูดฝรั่งเศสคล่องปรื๋อ มาเป็นพลทหาร
คงเป็นนายทหารไม่ได้ถ้าหากเพิ่งออกจากคุก
- แหกตาชั้นใช่มั้ย - ไม่ได้แหกตา
พวกนั้นให้ทางเลือก ติดคุกต่อหรือมาเป็นทหาร
ขอบอกไว้ก่อน อย่างชั้นไม่ใช่หนุ่มเจ้าสำราญ
หกเดือนก่อนหน้านั้น
ขอโทษที่ช้า ชั้นหลงทาง
- สวัสดี - สวัสดี
- นั่งก่อนมั้ย - ดีเหมือนกัน
- จำไม่ได้ใส่น้ำตาลเท่าไร - 2 ขอบใจ
เธอพักที่ไหน
แฟลตรังหนูที่บาลแฮม
- เจ้าของบ้านทั้งหยาบคายและโวยวาย - เธอยังเหมือนเดิม
- ต่างไปก็แค่เครื่องแบบเท่านั้น - โทษทีนะ
- ชั้นต้องกลับโรงพยาบาลในอีกครึ่งชั่วโมง - ช่างเร็วจัง...
- ถึงบ่นไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร - จะทำไงได้ล่ะ ก็มันเป็นแบบนี้
คงต้องทนอยู่ไปวันๆ นึง
- ขอโทษ - ไม่
เธอได้ติดต่อครอบครัวบ้างมั้ย
ไม่ ชั้นไม่อยากติดต่อ
อาทิตย์ก่อนลีอองรอหน้าโรงพยาบาล ชั้นเดินผ่านไปเลย
เธอไม่ต้องทำเพื่อชั้นนะ
ร็อบบี้ ไม่ได้อ่านจดหมายชั้นเหรอ
ถ้าเรือนจำอนุญาตให้เยี่ยม ถ้าไปได้
- ชั้นจะไปเยี่ยมเธอทุกวัน - แต่ว่า...
เรามีแค่นี้ ช่วงเวลาแค่พริบตา
ในห้องสมุดเมื่อสามปีกว่า ชั้นไม่แน่ใจ
- ไม่รู้ด้วยว่า... - ร็อบบี้มองชั้น
มองชั้นซิ มองหน้าชั้น
กลับมา
กลับมาหาชั้น
อื้อ
ซีซิเลียที่รัก
ซีซิเลีย
เพื่อนชั้นมีกระท่อมตรงชายฝั่ง
เธอลาพักได้ เค้าให้เรายืมบ้านนะ
ผนังสีขาว วงกบหน้าต่างทาสีฟ้า
- ไม่อยากให้รถบัสมารับเลย - นี่
ฝันถึงมันนะ ระหว่างเราไม่เจอกัน
ชั้นรักเธอ
บินไปแบบนี้มีคนตายแน่เลยว่ะ
ที่รักของชั้น ไบรโอนีได้ที่อยู่และส่งจดหมายมาหาชั้น
ที่ประหลาดใจคือเธอไม่ไปเรียนต่อเคมบิรดจ์
แต่ฝึกเป็นพยาบาลที่โรงพยาบาลเก่าของชั้น
ที่ทำแบบนี้คงอยากให้เป็นการถ่ายบาป
เธออ้างว่าเข้าใจถึงสิ่งที่ทำลงไปและความหมายของมัน
และเธออยากมาคุยกับชั้น
ชั้นรักเธอ และจะรอเธอ กลับมา
กลับมาหาชั้น
กลับมา กลับมาหาชั้น
เราจะไปไหนต่อ
โคตรเกลียดเลยคอมแบ็ท
เกลียดมันยิ่งกว่าทหารเยอรมันทั้งกองทัพ
งั้นสวมแค่ถุงเท้าเดินกลับอังกฤษ
บ้า
เร็วเข้า ไปแต่งตัวกันได้แล้ว
- ชั้นตกน้ำ จะตามลงไปช่วยมั้ย - ช่วยซิ
ไบรโอนี่!
ขอบใจ
ขอบใจ ขอบใจ
เมื่อกี้มันเป็นการกระทำที่โง่มาก
- ก็อยากให้เธอช่วยชีวิต - รู้มั้ย
อย่างเมื่อกี้จมน้ำตายได้
- เธอ... เธอช่วยชั้น - เด็กโง่เอ๊ย
จะพากันตายทั้งคู่ เล่นแบบนี้สนุกนักเหรอ
ชั้นอยากขอบใจที่ช่วยชีวิตไว้
และจะไม่ลืมบุญคุณของเธอตลอดไป
เรื่องนี้เิร่มใหม่ได้
เรื่องของเราเิร่มใหม่ได้ ชั้นจะกลับไปเิร่มใหม่
อยากให้เยอรมันบุกไปเจอกับเราตอนใต้ของอังกฤษ
เอางี้ดีกว่า จัตุรัสกลางลอนดอน ที่นี่ไม่มีใครพูดภาษาของเรา
พูดว่า "ส่งบิสกิตให้หน่อย" หรือ "ระเบิดมืออยู่ไหน"
ยักไหล่เหมือนกันหมด พวกนี้เกลียดเราด้วย มีประโยชน์อะไร
เรารบในฝรั่งเศส แต่พวกฝรั่งเศสเกลียดเรา
ขอเป็นรัฐมนตรีมหาดไทย ชั้นจะแก้ปัญหานี้เอง
เรามีอินเดียกับอัฟริกาอยู่แล้ว
เยอรมันเอาไป ฝรั่งเศส เบลเยี่ยม อยากได้เอาไปเลย
ใครเคยไปโปแลนด์บ้าง มันเรื่องของดินแดน อาณานิคม
มันอยากขยายอาณานิคม ยกให้ไปเลย เราเก็บของเราไว้
ไม่มีปัญหา ทางใครทางมัน
ลองคิดดูซิ
ซีซิเลียที่รัก เรื่องนี้เิร่มใหม่ได้
เรื่องที่ชั้นวางแผนไว้ค่ำคืนวันนั้น
ชั้นจะกลับไปเป็นชายหนุ่มในสูทชุดสวย ที่เดินผ่านเซอเรย์พาร์ค
ชายหนุ่มผู้เต็มไปด้วยอนาคต
ชายหนุ่มที่ความรักความปรารถนา คนที่ร่วมรักกับเธอในห้องสมุด
เรื่องนี้เิร่มใหม่ได้
ชั้นจะกลับไป
พบกัน รักกัน
แต่งงานกัน และใช้ชีวิตด้วยความภาคภูมิ
ได้กลิ่นทะเลว่ะ
เหลือเชื่อ
- มันเหมือนเรื่องราวในพระคัมภีร์ - โอ้พระเจ้า
เร็วเข้าหมู่ รีบเอาคนมาเคลียร์พื้นที่ทางนี้
เพิ่งมาถึงครับ ช่วยบอกทีเราต้องทำยังไงบ้าง
- แค่รอเฉยๆ - เรืออยู่ไหนครับ
เมื่อวานมีรอดมา แต่เครื่องบินเยอรมันทิ้งระเบิดเละ
ตอน แลงแคสเตรีย ถูกจม มีทหารเสียชีวิตสามพันนาย
หน่วยบัญชาการสูงสุดให้ความคุ้นกันทางอากาศไม่ได้
มันทุเรศ มันหายนะสิ้นดี
ไม่ไม่ คืองี้ครับ ผม... ผม... ผมถึงคิวต้องกลับแล้ว
เหมือนกับทหารอีกสามแสนนายบนชายหาด ต้องรอคิวไปก่อน
บุญหัวแล้วที่ไม่บาดเจ็บ หน่วยเหนือมีคำสั่งให้ทิ้งคนเจ็บ
อย่าอย่าอย่า ใจเย็นเพื่อน อย่าหาเรื่องทหารเรือตอนขึ้นฝั่ง เย็นไว้เพื่อน
หมู่ ทหารในหมวดเหลือกี่นาย
แบบนี้ไม่ถูก
หลีกไปไกลๆ
เวรกรรม
ได้ยินเสียงกันมั้ยพรรคพวก
จะกลับบ้านแล้ว!
ไปไหนต่อ
เร็วเข้า คอแห้งอยากดื่มอะไรสักหน่อย
คงต้องดื่ม หน้าซีด
เค้าหน้าซีด แกเห็นมั้ย
- เฮ้ย เฮ้ย ไปให้พ้น - ไปไกลๆ เลยไอ้บ้า
ได้เลยชั้นพังมันเอง
นั่น นั่นไง ทางนี้
จะกลับบ้านแล้วโว้ย พรรคพวก จะกลับบ้านแล้วโว้ย
ไมค์
รอเดี๋ยวเพื่อน
รอนี่
ไม่นั่งลงก่อนล่ะ
ในนี้ร้อนจังครับ
ถอดคอมแบ็ทออก
ผมต้องกลับไป เพราะสัญญาเธอไว้
จะแก้ไขให้ถูกต้อง
และเธอรักผม เธอรอผมอยู่
เฮ้ย
เดี๋ยวๆๆ
คอมแบ็ทหายไปไหนแล้ว
- เฮ้ย แน่นะว่าไม่เป็นไร - ไม่เป็นไร
อยากรู้แค่ว่าชายหาดเหมาะเป็นที่กินอาหารเย็นคืนนี้มั้ย
- ไม่แน่ใจ ชั้นจำมันไม่ได้ - ไม่รู้
- ตรงนี้น่าจะได้นะ - ไม่
- มันอยู่ไกลกว่านี้ - อะไร
ที่ชั้นรู้จัก เป็นกระท่อมผนังสีขาว
วงกบหน้าต่างสีฟ้า
โอ้ใช่ นั่นที่ๆ เราจะไป
- มันอยู่แถวนี้ - ถึงแล้ว ตรงนี้ไง
ตรงนี้แหละเพื่อน ข้างล่าง
ชู่ ชู่ ไม่เป็นไรนะเพื่อน ไม่เป็นไร
ก้มหัวลงไป ก้มหัวลงไป แบบนั้นแหละ
ห่มผ้าไว้นะ ให้อบอุ่นไว้
เคี้ยวมันไปพลางๆ แต่เงียบล่ะ ไม่งั้นเดี๋ยวถูกแย่ง
พยายามพักผ่อนซะ ชู่ ชู่
พบกัน
รักกัน
แต่งงานกัน
และใช้ชีวิตด้วยความภาคภูมิ
ชั้นรักเธอ กลับมา กลับมาหาชั้น
- ชู่ ส่งเสียงดังไปหน่อยเพื่อน - อะไร
- เสียงอะไร - เสียงแกตะโกน
- เพื่อนทหารคนอื่นเริ่มรำคาญ - หา
- ชู่ ชู่ เฮ้ย อาการแกหนักนะ - ตัดสินใจแล้วจะอยู่ต่ออีกสักพัก
ชั้นนัดเธอเอาไว้ ชั้นปล่อยให้เธอรอมาตลอด
ฟังให้ดี ฟังให้ดีนะเพื่อน
ชู่ เมื่อกี้ชั้นออกไปยิงกระต่ายมา เดาซิเห็นอะไร
มีการสั่งจัดแถวทหารที่ชายหาด
เรือกลับมา พวกนั้นว่าจะสั่งเคลื่อนพลตอนเจ็ดโมง
เราจะกลับ กลับบ้านแล้วเพื่อน
พยายามนอนซะ อย่าละเมอตะโกนออกมาอีกล่ะ
- นะเพื่อน - ชั้นจะเงียบกริบ
ปลุกชั้นก่อนเจ็ดโมงนะ ขอบใจมาก
ชั้นจะไม่ปริปากอีกเลย รับรองได้
ลอนดอน สามสัปดาห์ก่อนหน้านั้น
ลูกล้อเตียงคนตรงกันและหันเข้าด้านใน
เมื่อวานมีสามเตียงไม่ตรง คงรู้นะฝีมือใคร
วันนี้ใครรับผิดชอบพับผ้าห่มให้กับคนไข้
- ชั้นค่ะ ซิสเตอร์ - คงไม่รู้ใช่มั้ย
- ว่าทำผิดตรงไหน - ค่ะ ซิสเตอร์
ต้องพับเอายี่ห้อเข้าด้านในถูกต้องมั้ย
- ค่ะ ซิสเตอร์ - พับใหม่หมด
ชั้นขอพบพยาบาลทาลลิส ที่เหลือไปพักได้
- งานนี้สำคัญกับเธอมั้ยทาลลิส - สำคัญมากค่ะซิสเตอร์
เมื่อวานเธอถูกส่งไปประจำห้องผ่าตัด
เมื่อคนไข้ของเธอฟื้นจากยาสลบ คำแรกที่หลุดจากปาก
คือถามหาไบรโอนี่ ใครเหรอไบรโอนี่
- ชั้นค่ะซิสเตอร์ - ไม่มีไบรโอนี่
เธอคือทาลลิส พยาบาลทาลลิส เข้าใจมั้ย
ค่ะ ซิสเตอร์
มันไม่มีไบรโอนี่
นี่สถานีวิทยุ BBC ต่อไปเป็นข่าว
กองทัพอังกฤษและพันธมิตรฝรั่งเศส กำลังทำการรบดุเดือด
ในสังเวียนตอนเหนือของแนวรบด้านตะวันตก
กองทัพพันธมิตรยังคงประสานงานกันดี ขวัญกำลังใจสูง
กองทัพอากาศยังคงให้การสนับสนุนกำลังรบ
เหนือน่านฟ้าทางตอนเหนือของฝรั่งเศสและเบลเยี่ยม คุ้มกันทางรถไฟ ถนน
สะพาน และเิปดฉากถล่มกองกำลังของฝ่ายตรงข้าม ทั้งเมื่อวาน เมื่อคืนและวันนี้
ขอบใจ ไม่รู้ซิ ชั้นใช้มือซ้ายจับกรรไกรตัดเล็บไม่ได้
ต้องให้แม่ตัดให้เสมอ
เรียบร้อยแล้วจ้ะ
เบื่อจัง
ราตรีสวัสดิ์ ฮ็อบสัน
ราตรีสวัสดิ์พอนตี้ ฝันดีพอนตี้
ฝันดีทาลลิส
ใจเย็น ชั้นเองจ้ะ
ฟิโอน่า หัวใจชั้นตกไปอยู่ตาตุ่ม
หลังดับไฟเธอหลบมาอยู่นี่เอง
ตอนแรกนึกว่าแอบออกไปหาคนรักซะอีก
แล้วที่นี่ไม่หนาวเหรอ
อู้ ชอบจังลอนดอน
ตรงนี้จะถูกบอมราบเป็นหน้ากลองรึเปล่า
ไม่
ไม่รู้ซิ
เขียนนินทาซิสเตอร์ดรัมมอนด์ใช่มั้ย
- หรือเขียนถึงชั้น - มีบ้าง
- ดูหน่อยซิ - อย่า อย่าดีกว่ามันส่วนตัว
สองหัวใจตรงใกล้น้ำพุ โดย ไบรโอนี่ ทาลลิส
จะแต่งนิยายไปทำไมถ้าไม่ยอมให้คนอื่นเอาไปอ่าน
- ยังไม่พร้อม มันยังไม่เสร็จ - มันเรื่องอะไร
- เรื่องมันซับซ้อน - เล่าซิ
เป็นเรื่อง...
เป็นเรื่องของเด็กสาว เด็กสาวผู้โง่เขลา เธอเห็นภาพ
ซึ่งไม่เข้าใจจากหน้าต่างห้องนอน แต่หลงว่าเข้าใจ
ชั้นคงแต่งมันไม่จบหรอก
มองเธอทีไร ชั้นเห็นแต่ความลึกลับ
ชั้นไม่เคยมีความลับ
- คืนนี้ชั้นตกลงใจอะไรรู้มั้ย - อะไร
ชาตินี้ชั้นจะแต่งงานกับคนในกองทัพเรือเท่านั้น
ชู่ๆๆๆๆๆๆๆๆ
ได้แล้วจ้ะ ซีซิเลีย ทาลลิส
นี่น่าจะใช่ที่อยู่
ขอบคุณ
ซีซิเลียที่รัก อย่าเอามันโยนทิ้งก่อนอ่านจดหมายฉบับนี้
คงเห็นแล้วจากหัวกระดาษ
ชั้นมาฝึกเป็นพยาบาลอยู่ที่เซ้นท์ ทอมัส
โดยตัดสินใจว่าจะไม่เป็นเรียนต่อที่เคมบิรดจ์
เหม็นจัง
ชั้นตัดสินใจว่าอยากทำตัวให้เป็นประโยชน์ ทำเพื่อสังคมบ้าง
- ได้พักหน่อยดีเลย - จริงด้วย
หนังสือพิมพ์ลงข่าวว่ากองทัพบกจะถอนตัวทางยุทธวิธี
เห็นแล้วล่ะ
พูดง่ายๆ คือถอยหนี
ไม่ว่าทำงานหนักแค่ไหน ไม่ว่าทำงานนานแค่ไหน
ก็หลบไม่พ้นกฎแห่งกรรม
ผลที่ตามมา
ผลที่เกิดขึ้นซึ่งชั้นเพิ่งเิร่มเข้าใจ
ซี ตอบนะ เราจะได้นัดเจอกัน
จากน้องสาว ไบรโอนี่
- แล้วมีมั้ย - มีอะไร
มีคู่หมั้นลับๆ อยู่ฝรั่งเศส เพื่อนๆ คิดอย่างนั้น
ไม่มีหรอก
ต้องคอยกลัวว่าเค้าจะได้กลับมามั้ย
ชั้นไม่เคยมีความรัก
สักครั้งเหรอ แอบรักก็ไม่เคย
เคยแอบรักคนหนึ่ง ตอนสิบหรือสิบเอ็ดขวบ
ชั้นโดดน้ำเพื่อลองใจว่าเค้าจะโดดไปช่วยมั้ย
- พูดเป็นเล่นน่า - เปล่าเลย และเค้าโดดไปช่วย
แต่พอบอกว่าชั้นรักเค้า ความรู้สึกกลับเลือนหายไป
เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
นึกถึงที่เคยฝึกมา
เร็วเข้า รีบไปข้างนอก
ร็อบบี้
ขอโทษค่ะ
เค้าชื่ออะไร
ทางนี้พยาบาล
ขอโทษค่ะ
พยาบาลทาลลิส ถ้าจำไม่ผิดเธอพูดฝรั่งเศสได้ใช่มั้ย
แค่เรียนมาค่ะซิสเตอร์
มีทหารที่เตียงสิบสาม ไปนั่งเป็นเพื่อนเค้าหน่อย เป็นกำลังใจ
รีบไปซิ
คุณมาแล้ว
ซิสเตอร์ส่งมา
ให้คุยเป็นเพื่อน
ผมจำพี่คุณได้
ช่างนิสัยดีมาก
เธอไปอยู่ไหนแล้ว
เธอก็เป็นพยาบาลเหมือนกัน
แล้วเธอได้แต่งงานกับชายคนที่เธอรักรึเปล่า
ลืมชื่อแล้ว
ร็อบบี้
อีกเดี๋ยวคงได้แต่ง
ร็อบบี้
โอ้ใช่
คุณล่ะ
แล้วคุณล่ะชื่ออะไร
ลุค
ลุค คอร์เน็ท
คุณล่ะ
ทาลลิส
เพราะจัง
ผมจำคุณได้แล้ว
ผู้หญิงอังกฤษ
จำที่มา มิลลูครั้งแรกได้มั้ย
ผมเฝ้าเตาอบกับพ่อคุณ
ได้ยินสำเนียงคุณ
คุณช่วยอะไรผมหน่อยซิทาลลิส
ผ้าพันแผลมันแน่นไป
ช่วยคลายมันให้หน่อย นะครับ
ได้ค่ะ
จำแอนน้องผมได้มั้ย
เดี๋ยวนี้ยังเล่นเพลงของเดอบุสซี่อยู่เลย
จำได้มั้ย
ตอนเล่นเธอจะแสดงอาการจริงจังมากเลย
และครัวซอง
คุณชอบรึเปล่า หา
อร่อยที่สุดในมิลลู
ใช่
เพราะคุณภาพของเนย
ใช่
ถึงแวะมาทุกวันใช่มั้ย
เพราะคุณรู้
แม่ผมชอบคุณ
เธอคิดว่า
เราสองคนควรแต่งงานกันช่วงฤดูร้อน
เหรอคะ
ใช่
หวังว่านี่คงดีขึ้นกว่าเดิมนะ
รักผมมั้ย
รัก
อยู่สักพักนะ
ผมกลัวมาก ผมกลัว
- ทาลลิส - ไบรโอนี่
ชั้นชื่อไบรโอนี่
ลุกขึ้นพยาบาลทาลลิส
ไปล้างเลือดที่เปื้อนหน้าซะ
พวกเราเป็นหนี้บุญคุณกองทัพเรือ กองทัพบกไม่พ่ายแพ้
ความกล้าทำให้พวกเค้าไม่ปราชัย ขวัญกำลังใจไม่แตกกระเจิง
นี่คือสังเวียนรบ ดันเคิร์ก
ชื่อซึ่งจะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์สงคราม
ข่าวในแนวหลัง
เพื่อเป็นการสร้างขวัญกำลังใจ
พระราชินีอลิซเบธเสด็จเยือนโรงงานช็อคโกแล็ต ทางตอนเหนือของอังกฤษ
ราชาขนมหวาน พันธมิตรของกองทัพอังกฤษ
คุณพอล มาร์แชล ถวายการต้อนรับ ณ โรงงานอาร์มี่ เอโม
พร้อมคู่หมั้นคนสวย คุณโลล่า ควินเซ่ย์
ช่างเป็นคู่ที่หวานซึ้งสุดๆ เลยครับ
ผลิตเอโมต่อไป ทหารต้องการของหวาน
ประการที่สอง เพื่อไม่ก่อให้เกิดเป็นบาป และเลี่ยงการลักลอบได้เสีย
หากบุคคลทั้งสองขาดซึ่งความหักห้ามใจ
จงแต่งงาน และรักษาตนเป็นคริสตศาสนิกชนผู้ไร้มลทิน
ประการที่สามถูกบัญญัติไว้เป็นกฎของสังคม ความช่วยเหลือเกื้อกูลแก่คนนึง
เท่ากับให้อีกคนนึงด้วย
ชั้นเห็นเค้า
ดังนั้นหากผู้ใดซึ่งมีเหตุผลเพียงพอว่า
ทำไมคนสองคนนี้ไม่ควรร่วมชีวิตกัน
ชั้นรู้ว่าเป็นเค้า
จงพูดออกมาบัดนี้ หรือไม่พูดอีกเลยตลอดไป
ชั้นเห็นเค้า เห็นเค้าด้วยตาของชั้นเอง
หลบทางคุณพยาบาล
เราจะไปพักชานเมืองกันค่ะ เด็กไม่เคยออกจากลอนดอนเลย
ขอให้ได้ครอบครัวดีๆ
พวกเค้ายังไม่รู้จักเด็กพวกนี้
ไปเถอะ
ชั้นมาหาคุณทาลลิส ซีซิเลีย ทาลลิส
อยู่มั้ยคะ
ทาลลิส! มีแขก
ชั้นเขียนจดหมายมาพี่ก็ไม่ตอบ
ชั้นอยากคุยด้วย
- เป็นหัวหน้าแผนกแล้วเหรอ - ใช่
ขอบใจ
ชั้นอยากเปลี่ยนคำให้การต่อหน้าศาล ซี
อย่าเรียกชื่อนั้น
อย่าเรียกชั้นชื่อนั้น
ชั้นรู้ว่าทำในสิ่งเลวร้ายและไม่ขอให้พี่ยกโทษให้
ไม่ยกโทษให้เด็ดขาด
เราเป็นพี่น้องกัน ตำรวจไม่พลิกคดีให้หรอก
อย่างน้อยทุกคนจะได้รู้ความจริง
ชั้นจะอธิบายความจริงกับแม่ กับพ่อ กับลีออง
- ใครห้ามไว้ล่ะ - ชั้นอยากพบพี่ก่อน
ชั้นไม่อยากฟังเรื่องนี้อีก
ชั้นทำใจให้มันเป็นอดีตไปแล้ว ขอบใจมากนะ
แต่...
สายแล้ว ต้องไปแล้วล่ะ
ขอโทษครับ
เค้ายังไม่ตื่นดี
- ให้มาทำอะไรที่นี่ - เธอต้องการมาคุยด้วย
คุยเรื่องอะไร
เรื่องร้ายที่ชั้นก่อขึ้น
ร็อบบี้ ที่รัก
ขอบอกตามตรงนะ
ชั้นตัดสินใจอยู่ว่าจะหักคอเธอดี
หรือผลักให้ตกบันไดตายดี
รู้บ้างมั้ยชีวิตในคุกเป็นยังไง เธอไม่รู้หรอก
สะใจมากมั้ยที่ส่งชั้นเข้าไปนอนในคุก
- เปล่า - แต่ก็ไม่ทำอะไรสักอย่าง
- เปล่า - คิดว่าชั้นลวนลามญาติเธอเหรอ
- เปล่า - สมัยนั้นคิดเหรอ
ใช่ แต่ชั้นไม่แน่ใจ
- ทำไมตอนนี้แน่ใจ - ชั้นโตขึ้น
- โตขึ้นเหรอ - ชั้นแค่ 13 ขวบ
ต้องอายุเท่าไรถึงจะรู้อะไรถูกอะไรผิด
ต้อง 18 เหรอ
ต้องอายุ 18 ถึงโตพอจะรู้ว่าตัวเองโกหก
มีทหารอายุ 18 ที่ต้องนอนตายเหมือนหมาข้างถนน
- เธอรู้มั้ย - รู้
เมื่อ 5 ปีก่อนเธอไม่ยอมพูดความจริง
เธอ ครอบครัวของเธอมองว่าถึงชั้นเรียนหนังสือ
ก็ไม่ทำให้ดีไปกว่าลูกคนใช้ ยังไว้ใจไม่ได้
และเพราะเธอ พวกนั้นถึงรวมหัวกันจับชั้นโยนเข้าตาราง
- ร็อบบี้! มองชั้นซิ มองชั้นซิ มองชั้น - อย่า!
กลับมา กลับมา
กลับมาหาชั้น กลับมา ชู่
ไบรโอนี่
มีเวลาไม่มาก
ร็อบบี้ต้องกลับไปรายงานตัวหกโมง เค้าต้องไปขึ้นรถไฟ
นั่งลงซิ
เธอจะต้องทำอะไรให้เราอย่างนึง
เธอต้องกลับไปหาพ่อแม่โดยเร็วที่สุด
บอกความจริงพวกท่านทุกอย่าง
ว่าหลักฐานที่เธอให้กับตำรวจนั้นเป็นเท็จ
เธอต้องไปพบทนาย สารภาพความจริง
และลงชื่อ แล้วส่งสำเนาฉบับหนึ่งให้กับเรา
ค่ะ
และเขียนจดหมายถึงชั้นเล่ารายละเอียดทุกอย่าง
ก่อนหน้าที่เธอบอกว่าเห็นชั้นริมทะเลสาบ
และพยายามนึกให้ได้
ว่าคืนนั้นแดนนี่ ฮาร์ดแมนทำอะไรบ้าง
- ฮาร์ดแมนเหรอ - ใช่
ไม่ใช่แดนนี่ ฮาร์ดแมน
เป็นมาร์แชล เพื่อนของลีออง
ชั้นไม่เชื่อหรอก
เค้าเพิ่งแต่งกับโลล่า ชั้นเพิ่งไปงานมา
โลล่าให้การเอาผิดเค้าไม่ได้แล้ว
เค้าลอยตัว
ชั้นเสียใจอย่างสุดซึ้งกับความร้าวฉานที่ชั้นก่อขึ้น
ชั้นเสียใจอย่างที่สุด
ทำตามที่เราขอร้อง
เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร แค่ความจริงไม่ต้องคล้องจอง ไม่ต้องเสริมแต่ง ไม่ต้องขยายความ
และอย่ากลับมาอีก
ชั้นให้สัญญา
ขอโทษค่ะ เราหยุดสักครู่ได้มั้ย
ได้ครับ มีอะไรเหรอครับ
ขอเวลา เอ่อ ชั้นอยู่ลำพังสักครู่
ชั้นอยู่ลำพังสักครู่
ไบรโอนี่ ทาลลิส นิยายเรื่องใหม่ เรื่องที่ยี่สิบเอ็ด ชื่อ "การไถ่บาป" เป็น...
ไบรโอนี่
ขอโทษค่ะ เราหยุดสักครู่ได้มั้ย
ไบรโอนี่ ทาลลิส ผมอยากคุยถึงนิยายเรื่องใหม่ของคุณ "การไถ่บาป"
ที่จะออกในสองสามวันซึ่งตรงกับวันเกิดของคุณ
- มันเป็นเรื่องที่ยี่สิบเอ็ด - เรื่องสุดท้ายของชั้น
จริงเหรอครับ เอ่อ จะวางมือเหรอครับ
ชั้นใกล้ตาย
หมอบอกว่าชั้นเป็นโรคอย่างนึงเรียกว่า "วาสคิวล่า ดีเมนเชีย"
ซึ่งจะมีอาการของหัวใจกำเริบอย่างต่อเนื่อง
สมองจะเริ่มตายลงอย่างช้าๆ จะพูดไม่ได้ จะสูญเสียความจำ
ซึ่งคือหัวใจสำคัญของนักเขียนเลย
ทำให้ชั้นแต่งเรื่องนี้สำเร็จ เพราะมันจำเป็น
และนี่ถึงเป็นนิยายเรื่องสุดท้าย
ก็แปลกนะคะ
มันคงไม่ผิดถ้าจะเรียกว่านิยายเล่มแรกของชั้น
ชั้นเริ่มเขียนนานแล้ว ย้อนไปสมัยอยู่โรงพยาบาลเซ้นท์ ทอมัสในช่วงสงคราม
แต่พยายามยังไงชั้นก็เขียนไม่จบ
เพราะนิยายเรื่องนี้เป็นอัตชีวประวัติเหรอครับ
ทั้งหมดเลยค่ะ ชั้นไม่ได้เปลี่ยนชื่อใคร รวมชื่อชั้นด้วย
ซึ่งเป็นปัญหาเหรอครับ
เปล่า
ชั้นตกลงใจนานแล้ว ว่าจะบอกความจริงในเรื่องนี้ทั้งหมด
ไม่แต่งเติม ไม่ขยายความใดๆ
ชั้นคิดว่า...
คุณอ่านมันแล้ว คุณคงเข้าใจ
ชั้นพยายามหาข้อมูลของเหตุการณ์ต่างๆ ที่ชั้นไม่ได้ประสบมาเอง
ความเป็นอยู่ในคุก การถอนทหารที่ดันเคิร์ก ชั้นหามาหมด
แต่ความพยายามเหล่านั้นมันกลับไร้คุณค่า
คือว่า ชั้นไม่เห็นเลย ว่ามันมีประโยชน์อะไรที่ตรงไหนเลยสักนิด
อะไรนะครับ ความจริงใจเหรอครับ
ความจริงใจ
หรือว่าความจริง
เพราะว่าในความจริง
ชั้นไม่กล้าพอที่จะไปพบพี่สาวเมื่อเดือนมิถุนายน 1940
ชั้นไม่ได้เดินทางไปที่บาลแฮม
รู้บ้างมั้ยชีวิตในคุกเป็นยังไง
ที่ชั้นสารภาพกับพวกเค้าเป็นแค่จินตนาการ
เค้ายังไม่ตื่นดี
ชั้นแต่งขึ้น
ต้องอายุเท่าไรถึงจะรู้อะไรถูกอะไรผิด
และความจิรงมันไม่ได้เกิดขึ้นเลย
เพราะว่า
ร็อบบี้ เทิร์นเนอร์ ตายด้วยโรคโลหิตเป็นพิษ ที่เบรย์ดูนส์
เมื่อ 1 มิถุนายน 1940
วันสุดท้ายของการอพยพทหาร
โชคดีนะเพื่อน
และชั้นไม่มีโอกาสได้ปรับความเข้าใจกับพี่สาว ซีซิเลีย
เพราะเธอเสียชีวิตเมื่อ 15 ตุลาคม 1940
จากระเบิดที่ทำลายท่อแก๊ส และท่อน้ำเหนือสถานีรถใต้ดินบาลแฮม
ดังนั้น
พี่สาวชั้นกับร็อบบี้ไม่ได้กลับมาใช้ชีวิตร่วมกัน
ชีวิตที่ทั้งคู่ใฝ่หา และควรได้รับ
และเนื่องจากชั้น...
เนื่องจากชั้นรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้ก่อเหตุ
แต่มันจะให้ความหวัง
ความพึงพอใจยังไงที่ผู้อ่าน จะได้จากจุดจบแบบนั้น
ดังนั้นในหนังสือชั้นจึงมอบสิ่งที่ร็อบบี้ และซีซิเลียไม่ได้รับในชีวิตจริง
และไม่อยากมองว่านี่เป็นจุดอ่อนหรือบิดเบือน
แต่เป็นการกระทำเปี่ยมเมตตา
ชั้นมอบความสุขให้กับทั้งคู่
Ocr by Salsa Santana 6 Sep 2014